മലയളഗീതയിലൂടെ ഒരു മഹാഭാരതയാത്ര—02

Download PDF

ഓം‚ നമോ‚ ഭഗവതേ‚ വാസുദേവായ.

മലയളഗീതയിലൂടെ ഒരു മഹാഭാരതയാത്ര—02

സഞ്ജയ൯പറഞ്ഞു:

നിന്നുടെപുത്രനാം കൗവരാജന-

പ്പാണ്ഡവപ്പടയുടെ കാഹളം കേള്ക്കയാല്–

ത൯ ഗുഴുരുനാധന്റെ ചാരത്തു ചെന്നിട്ടു

ചോദിച്ചിടുന്നതാം വാക്കുകള്കേളെടൊ‚\

നിന്നുടെ വൈരിയാം ദ്രൗപദ രാജാവു-

തന്നുടെ പുത്രനാം നിന്നുടെ ശിഷ്യനാല്‚

വ്യൂഹീകരിച്ചിടും പാണ്ഡവ സേനയെ

കണ്ടിട്ടു ചിന്തിച്ചുറച്ചിട്ടു ചൊല്ലുക!

(അ:01;ശ്ലോ:02,03)

അല്ലയോ മഹാരാജാവെ; ദ്രുപദ രാജാവിന്റെ മക൯ ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനാല് വിന്യസിപ്പിക്കപ്പെട്ട പാണ്ഡവ സേനയെ കണ്ടപ്പോള്‚ അങ്ങയുടെ

മക൯, ദ്രോണാചാര്യരുടെ സമീപത്തു പോയി പറയുകയാണ്;

ആചാര്യശ്രേഷ്ട‚ ദ്രുപദ രാജാവ് അങ്ങയുടെ ശത്രുവായിരുന്നിട്ടുകൂടി‚

എന്തുകൊണ്ടാണ്‚ ദ്രുപദരാജാവിന്റെ പുത്രനെ അങ്ങയുടെ

ശിഷ്യനാക്കിയത്? നോക്കു; അങ്ങയുടെ ശിഷ്യനായ ധൃഷ്ടധ്യുമ്ന൯തന്നെ

അങ്ങക്കെതിരെ നിലയുറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന കഴ്ച അങ്ങുകാണുന്നില്ലെ?

ദുര്യോധനന്റെ കുത്തുവാക്കുകള്കേട്ട ദ്രോണാചാര്യ൪ ചിന്തിച്ചു; ദുര്യോധന൯ പറഞ്ഞതിലും കാര്യമില്ലാഴികയില്ലല്ലൊ. ഗുരുദക്ഷിണയായി‚ കൗരവ‚ പാണ്ഡവ കുമാരന്മാരോട്‚ താ൯ ആവശ്യപ്പെട്ടപ്രകാരം‚ ദ്രുപദരാജാവിനെ പിടിച്ചുകെട്ടി തന്റെ മു൯പില്കൊണ്ടുവന്നുനിറുത്തുവാ൯വേണ്ടി‚ ദ്രുപദരാജാവിനോടു യുദ്ധംചെയ്ത ശിഷ്യന്റെ ചോദ്യം‚ ഒരു കുരമ്പ് നെഞ്ചില് തുളഞ്ഞു കയറുന്നതുപോലെ ദ്രോണ൪ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. ദ്രുപദ൯ കുട്ടിയായിരുന്നപ്പോള് തന്റെ സതീ൪ത്ഥ്യനായിരുന്നു എന്ന വിവരം‚ ദുര്യോധനന് അറിവുണ്ടായിരിക്കുകയില്ലല്ലൊ. തന്നെയുമല്ല‚ തന്റെ അച്ഛ൯ ഗൗതമമഹ൪ഷിയും‚ പാഞ്ചാലരാജാവ് പൃഷതനും സഹ്രുത്തുക്കളായിരുന്നതുകൊണ്ടാണല്ലൊ‚ പൃഷതമഹാരാജാവിന്റെ മകനായ ദ്രുപദരാജകുമാര൯‚ തന്റെ അച്ഛന്റെ ആശ്രമത്തില്തന്നെ പഠിക്കുവ൯ ഇടയായതും‚ തങ്ങള് സഹപാഠികളും സ്നേഹിതന്മാരുമായി വള൪ന്നതും. വിദ്യാഭ്യാസം കഴിഞ്ഞ്പിരിയാ൯നേരത്ത്‚ ‘താ൯ രാജാവായിക്കഴിഞ്ഞാല് പഞ്ചാലരാജധാനിയില് അധികാരങ്ങള് അങ്ങേക്കുതരാം’ എന്നുപറഞ്ഞു ക്ഷണിച്ചത്ബാല്യത്തിന്റെ വിവരക്കേടായി തിരിച്ചറിയാ൯ സാധിക്കാതെ‚ ദാരിദ്ര്യംമൂത്തപ്പോള്‚ സകുടുംബം സഹായമഭ്യ൪ത്ഥിച്ച് അങ്ങോട്ടേക്കഴുന്നള്ളിയതുകൊണ്ടാണല്ലൊ; താ൯ അപമാനിതനായതും‚ ദ്രുപദനോട്തനിക്ക് വൈരമുണ്ടായതും. ദ്രുപദന്റെ അഹങ്കാരം നശിപ്പക്കണമെന്നുമാത്രമെ‚ ബ്രാഹ്മണനായ തനിക്കാഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നുള്ളു. അതുകൊണ്ടാണല്ലോ‚ ഗുരുദക്ഷിണയായി അ൪ജുന൯ പിടിച്ചുകെട്ടി കൊണ്ടുവന്നു തന്റെ മു൯പില് നി൪ത്തിയ തന്റെ സതീ൪ത്ഥ്യന്മാപ്പുകൊടുത്ത്‚ സഖ്യംചെയ്ത് അദ്ദേഹത്തെ മോചിതനാക്കിയത്. പക്ഷെ‚ ക്ഷെത്രിയനായ ദ്രുപദരാജാവിന്റെ മനസില് തന്നോട് വൈരാഗ്യമുണ്ടാവുകയും‚ അ൪ജുനന്റെ കഴിവില് ബഹുമാനമുണ്ടവുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടാണല്ലൊ; അദ്ദേഹം തന്നെ കൊല്ലുവാ൯വേണ്ടി ഒരുമകനും‚ അ൪ജുനനു കൊടുക്കുവ൯ വേണ്ടി ഒരുമകളും ഉണ്ടാകണമെന്നാഗ്രഹിച്ചതും; യാച൯‚ ഉപയാച൯ എന്ന സഹോദരന്മാരായ തപസ്വികളുടെ ഉപദേശപ്രകാരം‚ യാഗം നടത്തിയതും‚ ആ യജ്ഞകുണ്ഡത്തില് നിന്നുതന്നെ‚ തന്നെഹനിക്കുന്നതിനായി ധൃഷ്ടദ്യുമ്നനും‚ അ൪ജുനനു വേള്ക്കുവാനായി കൃഷ്ണയും ജന്മമെടുത്തത്. തന്നെ കൊല്ലുവാ൯വേണ്ടി ജന്മമെടുത്തവനെങ്കിലും‚ വിദ്യ അഭ്യസിപ്പക്കുക എന്നതാണ് ഒരു ഗുരുവിന്റെ നിയതമായ ക൪മ്മം. താ൯ തന്റെ നിയതമായ ക൪മ്മങ്ങള്ചെയ്യുന്നു; അവ൯ അവന്റെയും. പക്ഷെ‚ സ൪വ്വനാശത്തിനുവേണ്ടിയുള്ള യുദ്ധക്കൊതിയുമായി നില്ക്കുന്ന ഇവനോട് വേദമുപദേശിച്ചിട്ടെന്തുകാര്യം?

തുടരും...

Download PDF